Η Ιερά Μονή εορτάζει την 5η Κυριακή των Νηστειών και την Κυριακή των Αγίων Πάντων.
Κυριακή 6 Απριλίου 2014
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
Η Ιερά Μονή εορτάζει την 5η Κυριακή των Νηστειών και την Κυριακή των Αγίων Πάντων.
The Biography of Saint Savva the New of Kalymnos, Greece
St. Savvas the New of Kalymnos
Home
Information
Directions
Services
Photos
Related Links
Prayer Request
One of the major feast day celebrations at our monastery is the feast of St. Savvas the New of Kalymnos. His feast day is celebrated twice annually: December 5 and the 5th Sunday of Great Lent.
St. Savvas the New is the patron saint of the Greek Island of Kalymnos, where he lived during the last twenty years of his life as the priest and spiritual father of the nuns of the Convent of All Saints. He was a great ascetic, confessor, iconographer and miracle-worker. He is one of the recently recognized saints in the Orthodox Church.
Saint Savvas was born in 1862 in Eastern Thrace and was baptized with the name of Vasilios. From a young age he had a calling for the holy monastic life and so he left for Mount Athos as a teen where he entered St. Anne's Skete. Along with the usual monastic duties, he learned iconography and Byzantine music.
After a few years, he traveled to Jerusalem for a pilgrimage to the holy sites, and there he entered the monastery of St. George Hozevitou. After a period of being a novice, he was tonsured a monk and given the name of Savvas.
In 1902, St. Savvas was ordained a deacon and a year later he was ordained to the Holy Priesthood. He spent almost 10 years in the desert by the Jordan where he led an austere life and occupied himself with prayer and iconography. His dwelling consisted of two cells which he reached by ascending up a rope ladder. This isolation was necessary for successful inner concentration and noetic prayer and he made great spiritual progress there.
Due to health reasons and the political situation in Palestine which made life unsafe, St. Savvas returned to Greece where he searched for a quiet place to continue his monastic life. He traveled throughout Greece for three years but could not find a suitable place. His prayers were answered when another saint, St. Nektarios of Aegina, had asked St. Savvas to come to the Holy Trinity Convent in Aegina and serve as a priest for nuns. There he would also be able to teach them the sacred art of iconography and Byzantine music. St. Savvas stayed at the convent for six years, from 1919 until 1925. This time at the Convent was one of the most significant events in the saint's life due to his association with St. Nektarios who was at the height of his spiritual development. St. Savvas had the opportunity to confess and receive counsel from St. Nektarios. The two had the highest esteem for each other and each considered the other a saint. As a matter of fact, St. Savvas painted the first icon of St. Nektarios: One day St. Savvas asked the Abbess not to let anyone disturb him for forty days, during which he remained confined to his cell. After 40 days, he came out of his cell holding an icon of St. Nektarios. He handed it to the Abbess and asked her to place it in the church for veneration. The Abbess was surprised since St. Nektarios had not been glorified ("canonized") as a saint yet and she was afraid that the convent would get into trouble. Although the saint was always meek and humble, he insisted, and told her in a commanding manner: "You must show obedience. Take the icon and place it on the icon stand, and do not scrutinize the will of God." He knew the holiness and purity of St. Nektarios.
After St. Nektarios reposed, more and more pilgrims would come to the convent due to the growing reputation of St. Nektarios as a miracle-worker. This disrupted the quiet life that St. Savvas loved and so he departed the convent in 1925, again for a quieter life.
St. Savvas spent the last years of his life as the priest and spiritual father at the Convent of All Saints on the island of Kalymnos. As a confessor, he combined leniency with severity. He was lenient on certain sins and severe to others. He remained an ardent spiritual striver until the end of life and practiced extreme forms of self-restraint with regard to food, drink and sleep. St. Savvas became a shining example of virtue to all who came into contact with him. Many smelled a heavenly fragrance in his presence and some even saw him rising above the ground as he stood at prayer.
Towards the end of his life, St. Savvas was in a state of intense concentration and holy contrition. For 3 days he did not receive anyone and he gave his last counsels: requested love and obedience in Christ. When he was on the point of death taking his last breath, suddenly he received strength, brought his blessed small hands together, and clapped them repeatedly saying his last holy words: "The Lord! The Lord! The Lord!". He went to the Lord in 1948 on the eve of the feast of the Annunciation. One nun saw the soul of the saint ascending in a golden cloud towards heaven. After about 10 years when the saint's grave was opened in accordance to the Greek Orthodox custom, a heavenly fragrance emanated from the grave and this was witnessed by many, including the local bishop. This was a testament to the sanctity of the saint. Numerous miracles and healings have since been attributed to St. Savvas the New of Kalymnos.
Through the intercessions of St. Savvas the New, have mercy on us O Lord and save us! Amen.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΕΝ ΚΑΛΥΜΝΟΥ
Κάθε Παρασκευή κάνει μια βάρδια στο εκκλησιαστικό βιβλιοπωλείο της Καλύμνου.Πριν τρία χρόνια περίπου,πάει ένα ηλικιωμένο ζευγάρι τουριστών στο βιβλιοπωλείο και αφού αγόρασαν κάτι τους έδωσε ευλογία ένα εικονάκι του Αγίου Σάββα.
Τότε τον ρωτάνε ποιος είναι αυτός?
Τους λέει ο Άγιος του Νησιού μας, ο Άγιος Σάββας,και τον ρωτάνε -στα Αγγλικά πάντα-γιατί είναι Άγιος, τι κάνει?
Τους λέει είναι Άγιος γιατί αγάπησε πολύ το Θεό, ασκήτεψε, έκανε και κάνει πολλά θαύματα, θεραπεύει καρκινοπαθείς,άτεκνα ζευγάρια τα βοηθάει να κάνουν παιδιά..
Μόλις άκουσαν αυτό το τελευταίο,του λένε μισό λεπτό, και φωνάζουν την κόρη τους με τον άνδρα της που ήταν απέξω.Του ζήτησαν να πει και στη κόρη τους αυτό το τελευταίο που τους είπε.Λέει ο Άγιος Σάββας βοηθάει πολλά άτεκνα ζευγάρια να αποκτήσουν παιδιά.Το ζευγάρι αυτό ήταν πολλά χρόνια παντρεμένο και δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδί.Του ζήτησαν τότε αν μπορεί να τους πάει στη Μονή του Αγίου Σάββα, εκείνος δέχτηκε και πήγαν στο Μοναστήρι.
Η κοπέλα αυτή δεν ήταν Ορθόδοξη αλλά είχε πολύ σεβασμό και ευλάβεια,ρώτησε αν μπορούσε να μπει στην Εκκλησία επειδή δεν ήταν Ορθόδοξη,της είπαν βεβαίως και να μπει,ζήτησε επίσης την άδεια της γερόντισσας αν μπορεί να προσκυνήσει τη λάρνακα όπου φυλάσσεται ολόσωμο του λείψανο του Αγίου Σάββα,εκείνη της είπε βεβαίως και μπορεί.
Εφόσον λοιπόν προσκύνησε, γονάτισε 10 λεπτά μπροστά από τον Άγιο και κλαίγοντας προσευχόταν λέγοντας μεταξύ άλλων:"Άγιε Σάββα, εγώ δεν είμαι Ορθόδοξη, δεν ξέρω πολλά πράγματα για το Χριστό, αλλά πιστεύω στο Θεό, πιστεύω οτι μπορείς να μας βοηθήσεις.."
Αφού σηκώθηκε της έδωσε η γερόντισσα λίγο λαδάκι από το καντήλι του Αγίου, να σταυρώνει την κοιλιάς της.Αφού τους ευχαρίστησαν όλους έφυγαν.Ένα χρόνο μετά..
Μια Παρασκευή έρχονται ξανά εκείνοι οι ηλικιωμένοι γονείς του ζευγαριού στο βιβλιοπωλείο, βρήκαν τον Νίκο, τον χαιρέτισαν με χαρά, εκείνος δεν τους θυμήθηκε κατευθείαν αλλά μετά που του εξήγησαν θυμήθηκε.Του ζήτησαν να περιμένει και φώναξαν την κόρη τους με τον άνδρα της, εκείνοι μπήκαν μέσα κρατώντας ένα νεογέννητο μωράκι στην αγκαλιά τους.
Από εδώ η Σαββίνα του είπαν!
Είχαν ένα πανέμορφο κοριτσάκι στην αγκαλιά τους και όχι μόνο αυτό.αλλά βαφτίστηκαν όλοι -γονείς, παιδιά- Ορθόδοξοιμε τη βοήθεια του γνωστού Μητροπολίτη Κάλλιστου Ware στην Αγγλία.
Του ζήτησαν αν μπορεί να τους ανεβάσει στη Μονή του Αγίου Σάββα να ευχαριστήσουν τον Άγιο. Μόλις έφτασαν με μεγάλη συγκίνηση η μάνα του παιδιού τοποθετεί τη μικρή Σαββίνα πάνω στη λάρνακα του Αγίου και του λέει: take it, this is yours it's not mine!
δλδ αυτό το μωρό είναι δικό σου, δεν είναι δικό μου!
Η κοπέλα εκείνη είχε φέρει από την Αγγλία επίσης ένα τεράστιο χαρτοφύλακα γεμάτο εξετάσεις και ιατρικές γνωματεύσεις από τα καλύτερα νοσοκομεία που της απέκλειαν να μείνει έγκυος καθώς είχε ένα πρόβλημα στις σάλπιγγες. Πίεσε τον κύριο Νίκο να τα διαβάσει για να συνειδητοποιήσει το μέγεθος του θαύματος. Είχαν δοκιμάσει όλα τα επιστημονικά μέσα και είχαν δαπανήσει αρκετά χρήματα, πουλώντας μάλιστα και ένα οικόπεδο για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν. Ζει Κύριος ο Θεός!
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΕΝ ΚΑΛΥΜΝΟΥ
Γόνος γέγονας Γάνου και χώρας
Μέγα καύχημα νήσου Καλύμνου
παμμακάριστε Σάββα, πατήρ ημών
και γαρ οδόν διελθών της ασκήσεως
του ακροτάτου τέλους επέτυχες.
Διό πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ
σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Μέγα καύχημα νήσου Καλύμνου
παμμακάριστε Σάββα, πατήρ ημών
και γαρ οδόν διελθών της ασκήσεως
του ακροτάτου τέλους επέτυχες.
Διό πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ
σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ο νέος της Καλύμνου (1862- 1948)
Ο φωτεινός αυτός αστέρας της χορείας των Αγίων , ο Θεοφιλέστατος πατήρ , προστάτης της ευσεβούς νήσου Καλύμνου Σάββας ο νέος, γεννήθηκε το έτος 1862 στην Ηρακλείτσα της περιφέρειας Αβδίμ της Ανατολικής Θράκης, από πτωχούς και απλούς γονείς τον Κωνσταντίνο και τη Σμαραγδή και έλαβε το όνομα Βασίλειος.
Ο Βασίλειος μεγάλωσε έχοντας βαθιά πίστη και μεγάλη ευσέβεια και προσπαθώντας να μιμηθεί την άσκηση των Αγίων της Εκκλησίας μας. Διδάχθηκε τα εγκύκλια γράμματα χωρίς να συνεχίσει περαιτέρω σπουδές και ο πατέρας του αποφάσισε να του ανοίξει ένα μικρό κατάστημα. Στην ηλικία των δώδεκα ετών ο Βασίλειος διαπίστωνε καθημερινά ότι το επάγγελμα που ασκούσε δεν ήταν στα μέτρα του και ποθούσε μια άλλη ζωή ,αυτή της περισυλλογής .
Μέσα του γινόταν μια δύσκολη πάλη , μεγάλες οι πιέσεις της μητέρας του ισχυρή όμως και η έλξη του Θεού,. Ο μικρός Βασίλειος έλαβε πλέον την αμετάκλητη απόφαση να φύγει, εγκαταλείποντας τα εγκόσμια κατευθύνεται στο Περιβόλι της Παναγίας , στην ιερά σκήτη της Αγίας Αννης , όπου ζεί πλέον με προσευχή και εγκράτεια επί 12 έτη και όπου διδάσκεται την Αγιογραφία και τη Βυζαντινή Μουσική.
Έντονη ήταν η επιθυμία του Αγίου να επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους και το πραγματοποιεί αφού πρώτα διέρχεται από την γενέτειρά του . Δέος τον καταλαμβάνει καθώς αντικρίζει στον Πανάγιο Τάφο . Ελπίζοντας πάντα στη βοήθεια του Θεού εισέρχεται στην Ι. Μονή Αγ. Γεωργίου Χοτζεβα και γίνεται αδελφός της Μονής., όπου έπειτα από τριετή ενάρετο βίο κείρεται μοναχός το 1890 και αργότερα το 1894 στέλλεται από τον Καθηγούμενο της Μονής Καλλίνικο στην Ιερά σκήτη της Αγίας Αννης του Αγίου Ορους κοντά στον Αρχιμανδρίτη Άνθιμο για να ασκηθεί περισσότερο στην αγιογραφία , επανέρχεται δε το 1897. Το 1902 προχειρίζεται σε Διάκονο και το επόμενο έτος σε πρεσβύτερο , διατελεί έως το 1906 εφημέριος της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού όπου γνωρίζεται με τον Χρυσόστομο Παπαδόπουλο τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ο τελευταίος αποφαινόμενος περί του Αγίου Σάββα ,πριν ακόμη κοιμηθεί, στον Καλύμνιο φίλο του Γεράσιμο Ζερβό έλεγε : “ Να ξέρεις Γεράσιμε ότι ο πατήρ Σάββας είναι Αγιος άνθρωπος ” .
Το 1907 επανέρχεται στη Μονή Χοτζεβα όπου διάγει βίο ασκητικό με τελεία υποταγή στους ασκητικούς κανόνες . Το 1916 επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα , μετέβει στην νήσο Πάτμο όπου διαμένει 2 χρόνια και ανιστορεί δύο εικόνες στο Καθολικό της Μονής, κατόπιν βρίσκεται στην Αθήνα όπου πληροφορείται ότι τον αναζητεί ο Πενταπόλεως Νεκτάριος, μεταβαίνει στην Αίγινα όπου διακονεί τον Αγιο έως της μακαρίας κοιμήσεώς του. Γνώρισε την αυστηρή άσκηση του Αγίου Νεκταρίου ,την παροιμιώδη ταπείνωσή του , την απλότητά του .Επι τρείς συνεχείς νύκτες οι αδερφές της Μονής άκουγαν συνομιλίες από τον τάφο του Αγίου , όταν δε πλησίασαν, είδαν εκεί τον Αγιο Σάββα να συνομιλεί με τον Αγιο Νεκτάριο. Ο Αγιος έμεινε έγκλειστος στο κελί του για 40 ημέρες, κατά την τεσσαρακοστή ημέρα εξήλθε κρατώντας μία εικόνα του Αγίου Νεκταρίου την οποία ενεχείρισε στην Ηγουμένη με την εντολή να την τοποθετήσει στο προσκυνητάρι . Στην Αίγινα δεν μπορεί πλέον να μείνει διότι προσέρχεται πολύς κόσμος και αυτό κουράζει τον φιλήσυχο π. Σάββα , μεταβαίνει στην Αθήνα και κατόπιν στην Κάλυμνο όπου μετά από μια περιπλάνηση στις μονές και τα ησυχαστήρια του νησιού καταλήγει στη Μονή των Αγίων Πάντων, εκεί αρχίζει μια έντονη πνευματική ζωή , αγιογραφεί , τελεί τα Θεία μυστήρια και τις ιερές ακολουθίες, εξομολογεί, διδάσκει δια του στόματος και δια του παραδείγματός του και βοηθάει χήρες ορφανά και φτωχούς. Ηταν επιεικής και εύσπλαχνος με τις αμαρτίες των άλλων , δεν ανεχόταν όμως την βλασφημία και την κατάκριση , πολλές φορές δάκρυζε και με πόθο παρακαλούσε για τη μετάνοια των πνευματικών του τέκνων, κατά δε τη Θεία Λειτουργία είχε τέλεια προσήλωση στο συντελούμενο μυστήριο . Αξιώθηκε της ευωδίας του σώματός του εν ζωή , το πέρασμα του ήταν ευώδες , ευωδία η οποία θα εξέλθει και από το μνήμα του μετά την εκταφή του. Χρήματα δεν κρατούσε ποτέ , η ζωή του ήταν μια συνεχής κατάσταση αγίας υπακοής, κατά αυτόν τον τρόπο επλήρωσε τις ημέρες της επίγειας ζωή του, με άκρα περισυλλογή και ιερά κατάνυξη, όταν ο επιθανάτιος ρόγχος τον κατέλαβε λίγο πρίν το τέλος ανέλαβε δυνάμεις και άρχισε να χειροκροτεί ενώ οι τελευταία φράση του ήταν « Ο Κύριος , ο Κύριος , ο Κύριος , ο Κύριος , ο Κύριος , ο Κύριος», ήταν η βεβαίωση της Θείας μεταφυσικής του πορείας. Μετά 10ετη έγινε η ανακομιδή των αγίων και χαριτοβρύτων λειψάνων του την 7η Απριλίου 1957 προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Λέρου Καλύμνου & Αστυπαλαίας κκ.Ισιδώρου , ενώπιον πλήθους λαού , τότε ένα πυκνό νέφος θείας ευωδίας κάλυψε ολόκληρη την περιοχή και το νέο για το θεικό σημείο έκανε αμέσως το γύρω του νησιού Το λείψανο του Αγίου μεταφέρθηκε σε λάρνακα στο παρεκκλήσιο του Αγ. Σάββα του Ηγιασμένου , αργότερα κατόπιν ενεργειών του τότε Μητροπολίτου πρ. Λέρου Καλύμνου & Αστυπαλαίας κ.κ.Νεκταρίου έγινε και η επίσημη Αγιοποίηση του πατρός Σάββα δια Πατριαρχικής Συνοδικής Πράξεως της 19ης Φεβ 1992 .
Το 2001 το θαυματουργό Λείψανο του Αγίου μεταφέρθηκε στον νέο μεγαλόπρεπο ιερό ναό που οικοδομήθηκε , με τη βοήθεια του Καλυμνιακού λαού και όλων εκείνων οι οποίοι ευεργετήθηκαν από τον Αγιο μέσα από το πλήθος των θαυμάτων τα οποία συνεχώς αναφέρονται στη Μονή .
Ετσι έζησε και πολιτεύθηκε ο Αγιος Σάββας ο νέος , περί του οποίου οι συνασκητές του στην έρημο του Ιορδάνου έλεγαν σε Καλυμνιές γυναίκες « Α! τυχερές γυναίκες είσθε εσείς , γιατί τον Αγιο της εποχής μας έχετε».
Η παραπάνω εικόνα είναι ένα θαύμα του αγίου Σάββα του εν Καλύμνω.
Μία ασθενής έπασχε από καρκίνο στην περιοχή του εγκεφάλου. Μη βρίσκοντας πουθενά θεραπεία, πήγε στην Κάλυμνο και ζήτησε βοήθεια από τον άγιο Σάββα.
Μία εβδομάδα αργότερα έκανε εξετάσεις για να διαπιστωθεί η κατάστασή της και παράλληλα μια ακτινογραφία. Από πριν όμως είχε πίστη ότι με τις με τις μεσιτείες του αγίου ο Άγιος Θεός θα την θεράπευε. Όταν πήρε στα χέρια της τις εξετάσεις και την ακτινογραφία, έκπληκτη διαπίστωσε πως συνέβησαν δύο μεγάλα θαύματα: το πρώτο ήταν ότι πια δεν έπασχε από καρκίνο και το δεύτερο ότι πάνω στην ακτινογραφία είχε αποτυποθεί η μορφή του αγίου Σάββα τον οποίο είχε παρακαλέσει για να την ιατρέψει!
Όλο αυτό μας δείχνει ότι όταν επικαλεστούμε με πίστη την βοήθεια ενός αγίου ή του Θεού για κάποιο πρόβλημά μας, όχι μόνο θα εισακουστεί η προσευχή μας αλλά πολύ σύντομα θα μας δοθεί και λύση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)